- O przejściu na zasady rolnictwa ekologicz­nego pomyślałam po raz 1-wszy ponad 20 lat temu. Wówczas natomiast pytanie, czy to się opłaci, nie stanowiło dla mnie podstawowego dylematu – wspomina Danuta Pilarska ze wsi Retkowo w gminie Szubin (kujawsko-pomorskie).

Pierwsze jej doświadczenia z ekologią w rol­nictwie pochodzą z 1985 r. Pracowała wówczas Niemczech zach. w gospodarstwie, które nasta­wione było już wówczas na produkcję ekologicz­ną. Bliski kontakt z ekologią szybko przerodził się w fascynację takim sposobem produkcji.

• Dla mnie niesamowite było to, że gdy czy­ściło się por w temperaturze -20°C, warzywo to nie traciło na indywidualnych walorach. Pełna zdro­wotność. Świetnie znosiło niską temperaturę, a równocześnie byt to towar o bardzo najwyższej jakości – opowiada Pilarska.

3d razu zatem spadiy radykal- ; plony. Rośliny były bo- em pozbawione sztucznych wozów oraz dodatkowo ochrony chemicz- j. Nie mogły natomiast skorzystać laturalnych składników zawar- :h w glebie, a uzyskiwanych po- ;ez stosowanie odpowiednich idozmianów. Mnożyły się tak- chwasty , a ponadto pojawiała znaczna ść szkodników, których zwal­ić nie można było chemicznie. – Oczywiście na starcie mieliśmy kilka itpliwości, czy słusznie postąpiliśmy, decydu- się na ekologię. Pierwsze lata zostały bardzo ldne. Produkcja znacznie spadła i bardzo trudno było iwić o jakiejkolwiek rentowności. Na szczęście pierwsze kwestie i niepowodzenia nas nie iechęciły. Wytrwaliśmy w mojej wyborów i dziś p nie żałujemy – deklaruje Pilarska.

Produkcja ekologiczna to idealne rozwiązanie dla gospodarstw posiadających 20-50 hektarów-twierdzi Danuta Pilarska

- twierdzi właścicielka ekogospodarstwa.

Jak twierdzą ekolodzy, ich go­spodarstwa potrafią znacznie le­piej przystosowywać się do trud­nych warunków rynkowych i tych dyktowanych przez kapryśną pogodę. Rządzi tym prosta reguła: duża farma – duże straty. Do­datkowo towarów ekologicznych na rynku jest relatywnie niedużo, więc nie posiada tak drastycz­nych spadków kosztów w sytuacji dużej podaży.