Sposób odbioru obrazów, rzeźb, fotografii czy dowolnych rezultatów niekiedy trudnej realizacji oddającego się wenie człowieka niezmiennie będzie kwestią prywatną i co za tym idzie uzależnioną od danego widza. Można by dodać z przymrużeniem oka, iż analiza konkretnego dzieła bywa "plastyczna" w tym samym stopniu, co sama plastyka.
Często, a w sumie zawsze taka zależność zachodzi, kiedy przyglądamy się rewolucji zwanej modern-art.
Zauważalna w niej i niezwykle uderzająca wieloznaczność odbiega od poprzedniej drogi pozwalającej pojmować przekaz w dziełach sztuki, którą dysponowano przed tym, jak określenie "modern-art" grubą czcionką trafiło na kartki naszego słownika. Podobną zresztą właściwością można określić sposoby kreowania używane przez jako narzędzia do urzeczywistniania natchnionych wizji. Właśnie dzięki temu nagle|(chcąc, nie chcąc)| stajemy w wręcz nieograniczonym zakresie otwiera się przed nami wachlarz nowych i ciekawych możliwości.
Tak właśnie plastykom oferując wkroczenie w dodatkowe pole do operowania sztuką, natomiast zwolennikom szczodrze podsuwając regularnie jaskrawe bukiety .
Dzisiejsi artyści niejednokrotnie borykają się z mniej lub bardziej poważnymi problemami egzystencjalnymi. Opierają się one o praktycznie każdy element życia społecznego. Poczynając od trudności finansowych, wywołanych faktem, że utrzymanie się z twórczości artystycznej jest zadaniem wyjątkowo trudnym. Poprzez brak umiejętności odnalezienia się jako element układanki, którą tworzymy będąc ludźmi, czyli mimo wszystko istotami stadnymi, efektem czego jest alienacja i poczucie braku zrozumienia. Do spraw tych zaliczyć można też istnienie "instytucji" zwanej krytyką, będącej artystycznym odpowiednikiem packi na muchy. Aż po towarzyszącą nam na każdym kroku, przy czym nieuniknioną sferę uczuć.
Wszystko to, (zarówno złożone w jedną całość, jak i rozpatrywane jako temat absolutnie niezależny od innych) wpływa na ostateczny kształt tego, co później ma nas zachwycać lub przerażać.a
Na każdym kontynencie, w każdym kraju i w każdej grupie społecznej, sztuka jako taka jest czymś na kształt katalizatora, dzięki któremu możemy rozwijać kulturę, poszerzać własne horyzonty, a nawet niekiedy nawiązywać relacje z innymi ludźmi. Plastyka, jako jedna z najbardziej powszechnych dziedzin sztuki stanowi pod tym względem wyjątkowo istotny element. Każdy rozumiejący sztukę człowiek, spotykając się z nią ma możliwość poznawać i odkrywać świat, oraz odnajdować w nim ukryte dotychczas pierwiastki piękna. Dzięki pracy ludzi zajmujących się tym zagadnieniem nie tylko możemy współdzielić emocje. Każde bowiem zetknięcie się z jakimkolwiek dziełem rozwija nas wewnętrznie i poszerza nasze horyzonty. a
Istotną kwestią jest forma, jaką przybrała plastyczna sztuka współczesna jest tak samo trudna do zdefiniowania jak wygląd przestrzeni czterowymiarowej. Dzieła niejednokrotnie przybierają formę przypominającą swoją konwencją prace klasyków z minionych epok, z tym, że ubrane w nowe szaty. Innym razem stanowią karykaturę zagadnienia, którego mają dotyczyć. Potrafią też opierać się wyłącznie na kształtach geometrycznych, lub nie mieć najmniejszego związku z niczym co kiedykolwiek wcześniej można było zobaczyć. Rolą niektórych jest przedstawienie tylko jednego tematu (jak na przykład ukazanie znaczenia kontrastu), podczas gdy inne mają za cel szokowanie (chociażby te, uderzające w czyjeś uczucia religijne).b
Istnieje taka znana prawda
– banalna i dość zwięzła, a zarazem ze względu na jej przesłanie tak potrzebna, żeby móc wspomnieć jej sprawę w dwóch słowach.
Posłuży mi jako klucz do rozwinięcia kolejnych kawałków akapitu, a jej funkcja polega na uzmysłowieniu każdej osobie, że wszystko jest rzeczą względną. Z tego też konkluzja, że sposób widzenia może się zmieniać ze względu na wszystko. Tym bardziej więc zależy od punktu siedzenia. Czasem jakieś nowe doświadczenie zmusza nas do przesiadek. Stary kąt patrzenia wystarczy złamać tak jak światło nurkujące w tafli kałuży.
załamuje się właśnie przez wzgląd na punkt siedzenia.