Konserwatywna platforma XX wieku, określana podobnie jak platforma tradycyjna innymi słowy antymodernizm – prądy wewnątrz architekturze XX w. stojące w opozycji aż do modernizmu a stanowiące reakcję na jego radykalne idee.Pojawienie się antymodernizmu wynikało spośród powszechnego między społeczeństw Europy oraz Ameryki przywiązania aż do wzorców tradycyjnych to znaczy form historycznych, tudzież w podobny sposób nieakceptacji jej abstrakcyjnych form. W przeciwieństwie aż do modernizmu prądy te łączyło odwoływanie się do tradycji lokalnych, korzystanie tradycyjnych materiałów, także chęć aż do wpisanej w środku ludzką świadomość symetrii oraz raz za razem monumentalizmu.W latach 20. duże sygnowanie osiągnęła w środku Niemczech buda stuttgarcka, której najbardziej znanym twórcą był Paul Bonatz. W Stanach Zjednoczonych natomiast Wielkiej Brytanii aż do lat 30. dominowała platforma o cechach historyzmu, tak bywa zorientowana na neogotyk włączający motywy art deco.W latach 30., 40. i 50. w architekturze plus urbanistyce miast w środku dużej części Europy twardo zaznaczyły się ruchy popierane wskroś reżimy totalitarne – monumentalna architektura III Rzeszy natomiast sowiecki socrealizm, a też makaroniarski kierunek Novecento. Sama doktryna partii nazistowskich zaś faszystowskich nie rozstrzygała o ich nastawieniu wobec nowoczesnej architektury, w niektórych dziedzinach budownictwa a na niektórych terenach powstawały później nowoczesne obiekty. Poparcie, jakim się cieszyli konserwatyści było prędzej związane z osobistymi upodobaniami czołowych polityków. Partie komunistyczne aczkolwiek popierały konserwatywną architekturę ze względów czysto populistycznych.W końcu XX wieku, społem spośród nadejściem kolejnej fali krytyki modernizmu, nastąpiło powiększanie tradycyjnych nurtów w środku architekturze. Kontynuację antymodernistycznej tradycji stanowi na przełomie XX a XXI wieku dorobek wielu architektów historyzujących odmian postmodernizmu, m.in. braci Krierów. W Wielkiej Brytanii głównym mecenasem konserwatywnej architektury jest książę Walii Karol.Do kierunków konserwatywnych zaliczają się niemiecka Heimatschutzbewegung (Heimatschutzstil) dodatkowo podobne jej ruchy wernakularne. Architekci odwoływali się do tradycji lokalnej, w szeregu przypadków ludowej, kontynuując tradycje solidnego rzemiosła tudzież rezygnując z nadawania swojej twórczości cech indywidualnych. W 2. połowie XX wieku napięcie ten był zwłaszcza wzmożony w Szwajcarii (Peter Zumthor), zaś w podobny sposób na Półwyspie Iberyjskim).

8212; wszystko prądów w środku architekturze przełomu XX i XXI w., następujących po modernizmie a odcinających się od momentu jego koncepcji projektowych. W odróżnieniu od modernizmu postmodernizm nie ma ambicji awangardowych plus przedkłada do wnętrza architekturze komponowanie natomiast kompilowanie nad poszukiwanie.Architektura postmodernistyczna cechuje się pluralizmem zaś złożonością. Zdaniem postmodernistów, architektura negacja logiczna musi wymiękać duchowi czasu dodatkowo postępowi technicznemu, tudzież przede wszystkim powinna być w zależności od kontekstu, nastroju czy na koniec osobistych upodobań architekta dodatkowo inwestora.Określenia postmodernizm do wnętrza odniesieniu aż do architektury po razu jednego wiodący prym użył Joseph Hadnut do wnętrza 1945 (post-modern house). O tak dalece w charakterze postmodernistyczne w ogólniejszym sensie (i w nawiązaniu do filozofii postmodernistycznej) skonstatować można wszelkie prądy po modernizmie, do wnętrza ściślejszym znaczeniu postmodernizm oznacza tendencje historyzujące. Termin postmodernizm (czyli po-modernizm) do wnętrza tym ujęciu, prezentowanym m.in. z wykorzystaniem Charlesa Jencksa (Post-Modern Architecture, 1975), został wylansowany do powszechnego obiegu poprzez dziennikarzy New York Timesa wewnątrz 1978 w pobliżu okazji prezentacji projektu biurowca AT&T projektu Philipa Johnsona.

954;&

Architektura wnętrz &