Negocjacje są bilateralnym procesem komunikowania się partnerów. Jest to proces decydowania, w czasie którego każda strona chce doprowadzić do jak najkorzystniejszych dla siebie rozstrzygnięć. Celem procesu negocjacyjnego jest osiągnięcie konsensusu, podjęcie obustronnie akceptowalnej decyzji, co do sprzedaży lub kupna produktów i usług, ich ilości i ceny, warunków i terminów zapłaty oraz dostawy i innych, które przedstawione są w poddziale logistyka.

Powodem podjęcia negocjacji staje się też konflikt.

Konflikt w przedsiębiorstwie oznacza spór dwóch lub kilku członków jak również grup interesu, wywodzący się z konieczności dzielenia się ograniczonymi zasobami albo pracami. Przyczynami konfliktów są też: zajmowanie przeciwstawnej pozycji, różnych poglądów, priorytetów lub opinii. Pracownicy w organizacji czy całe departamenty przedsiębiorstwa podczas konfliktu dążą do tego, by ich sprawa lub punkt widzenia przeważyły nad podejściem lub racją pozostałych. W świetle przytoczonej definicji konflikt w organizacji nie jest ani funkcjonalny, ani dysfunkcjonalny. Potencjalnie może po prostu zwiększyć lub ograniczyć efektywność organizacji, zależnie od tego jak się tym konfliktem pokieruje.

W oparciu o poglądy teoretyków i doświadczenia należy przyjąć, że podłożem sporów w organizacji mogą być takie powodu jak: płace, a w szerszym kontekście systemy wynagradzania, które większość zatrudnionych uważa jako nie do końca sprawiedliwe. Następny powód to to nieefektywne metody zarządzania przedsiębiorstwem, uważane przez zatrudnionych zarówno obiektywnie, jak subiektywnie.