Bez wyjątku każdy przypadek potrzebuje indywidualnej technologii robót i specjalnych produktów na ich wykonanie.
Prezentujemy w sposób ogólny uszczelnienie tarasów i balkonów.
Należy pamiętać o kilku zasadach, których nieprzestrzeganie może skutkować niszczeniem struktur budowlanych, przeciekami, odspajaniem kafelek i dużymi kosztami przyszłych napraw.
UWAGA: Zawsze należy sprawdzić technologię prac w kartach technicznych stosowanych produktów specjalistycznej chemii budowlanej.
Dylatacje w jastrychu powinny być w odstępach od 2 do 5 m w zależności od położenia tarasu w relacji do stron świata i koloru okładziny a szerokość szczeliny dylatacyjnej powinna wynosić min. 1 cm. Jeśli w jastrychu nie ma dylatacji to potrzeba je wykonać przed położeniem zaprawy uszczelniającej, np. za pomocą szlifierki kątowej, nacinając powierzchnię na głębokość 2 cm. Na dylatacji przyklejamy za pomocą zaprawy uszczelniającej taśmy uszczelniające.
Nanosimy zaprawę uszczelniającą na całą powierzchnię tarasu. Po jej zastygnięciu nakładamy kolejne warstwy uszczelnienia tak, żeby ich łączna grubość była zgodna z zasadami producenta specjalistycznej chemii budowlanej.
Układanie płytek ceramicznych robimy metodą gwarantującą pełne przyleganie zaprawy klejowej do spodu płytek ceramicznych. Rekomendowane jest stosowanie elastycznych, półpłynnych zapraw klejowych, albo zaprawy wysoko elastyczne.
Szczeliny między płytkowe fugujemy elastyczną zaprawą fugową.
Fugi dylatacyjne wykonujemy przenosząc dylatacje z jastrychu i na stykach ściana podłoga. W szczelinę wgniatamy sznur dylatacyjny i wypełniamy spoiną silikonową, pamiętając o takiej samej szerokości szczeliny dylatacyjnej jak w warstwie dociskowej tzn. min. 1 cm.
W razie konieczności mocowania balustrad przebijających powierzchnię tarasu wykorzystujemy epoksydową zaprawę uszczelniającą.
Strategiczne
przy wykonywaniu czynności na tarasie lub balkonie są sprawy związane ze spadkami, dylatacjami i projektem rozłożenia fliz. Powinny one być {ustalone przed wykonaniem warstwy dociskowej tak, aby odstęp między dylatacjami był dopasowany do wymiaru fliz dla pomniejszenia ich cięcia oraz był rozumnie związany ze spadkami. Kiedy spadki schodzą się do odpływów znajdujących się w wewnętrznych powierzchniach tarasu, istnieje konieczność wykonania dylatacji na liniach przełomu spadków. Spadki powinny wynosić ok. 2 % i być wykonane pod warstwą ocieplającą, wykonaną np. z twardego styropianu. Wówczas jastrych dociskowy, znajdujący się na warstwie ocieplającej ma jednakową grubość.
Do obszaru narażonego na ciągłe lub wielokrotne działanie wody możemy zaliczyć:
1. Baseny kąpielowe i fontanny
2. Plaże basenów kąpielowych
3. Obszary mokre zapleczy sanitarnych: natryski, łazienki, WC, przebieralnie, szatnie
4. Zbiorniki wody pitnej
5. Zbiorniki i oczyszczalnie ścieków
6. Tarasy i balkony