Konserwatywna architektura XX wieku, określana podobnie jak platforma tradycyjna ewentualnie antymodernizm – prądy w architekturze XX w. stojące do wnętrza opozycji aż do modernizmu dodatkowo stanowiące reakcję na jego radykalne idee.Pojawienie się antymodernizmu wynikało z powszechnego pośród społeczeństw Europy także Ameryki przywiązania do wzorców tradycyjnych bądź form historycznych, natomiast w podobny sposób nieakceptacji jej abstrakcyjnych form. W przeciwieństwie do modernizmu prądy te łączyło odwoływanie się do tradycji lokalnych, korzystanie tradycyjnych materiałów, oraz pragnienie do wpisanej do wnętrza ludzką osobowość symetrii także notorycznie monumentalizmu.W latach 20. duże wymowa osiągnęła wewnątrz Niemczech szkoła stuttgarcka, której w największym stopniu znanym twórcą był Paul Bonatz. W Stanach Zjednoczonych zaś Wielkiej Brytanii do lat 30. dominowała platforma o cechach historyzmu, przeciętnie zorientowana na neogotyk zawierający w sobie motywy art deco.W latach 30., 40. a 50. w architekturze i urbanistyce w zastępstwie wewnątrz dużej części Europy mocno zaznaczyły się ruchy popierane wskroś reżimy totalitarne – monumentalna system III Rzeszy oraz radziecki socrealizm, a też makaroniarski moda Novecento. Sama doktryna partii nazistowskich i faszystowskich negacja logiczna rozstrzygała o ich nastawieniu w obliczu nowoczesnej architektury, w środku niektórych dziedzinach budownictwa zaś na niektórych terenach powstawały w dalszym ciągu nowoczesne obiekty. Poparcie, jakim się cieszyli konserwatyści było właściwie związane z osobistymi upodobaniami czołowych polityków. Partie komunistyczne jednakowoż popierały konserwatywną architekturę ze względów czysto populistycznych.W końcu XX wieku, społem spośród nadejściem kolejnej fali krytyki modernizmu, nastąpiło amplifikacja tradycyjnych nurtów do wnętrza architekturze. Kontynuację antymodernistycznej tradycji stanowi na przełomie XX zaś XXI wieku dzieło wielu architektów historyzujących odmian postmodernizmu, m.in. braci Krierów. W Wielkiej Brytanii głównym mecenasem konserwatywnej architektury jest książę Walii Karol.Do kierunków konserwatywnych zaliczają się niemiecka Heimatschutzbewegung (Heimatschutzstil) a podobne jej ruchy wernakularne. Architekci odwoływali się aż do tradycji lokalnej, cyklicznie ludowej, kontynuując tradycje solidnego rzemiosła natomiast rezygnując z nadawania swojej twórczości gildia indywidualnych. W 2. połowie XX wieku potok ten był zwłaszcza intensywny w środku Szwajcarii (Peter Zumthor), tudzież również na Półwyspie Iberyjskim).

Architektura wnętrz &

8212; wszystko prądów wewnątrz architekturze przełomu XX także XXI w., następujących po modernizmie dodatkowo odcinających się od momentu jego koncepcji projektowych. W odróżnieniu odkąd modernizmu postmodernizm nie ma ambicji awangardowych a przedkłada w środku architekturze komponowanie zaś kompilowanie ponad poszukiwanie.Architektura postmodernistyczna cechuje się pluralizmem tudzież złożonością. Zdaniem postmodernistów, platforma nie musi poddawać duchowi czasu dodatkowo postępowi technicznemu, oraz przede wszystkim powinna być w zależności od momentu kontekstu, nastroju czyli w końcu osobistych upodobań architekta także inwestora.Określenia postmodernizm wewnątrz odniesieniu aż do architektury po razu jednego pierwszy użył Joseph Hadnut do wnętrza 1945 (post-modern house). O jak bardzo jak postmodernistyczne w ogólniejszym sensie (i wewnątrz nawiązaniu do filozofii postmodernistycznej) ustalić wolno wszelkie prądy po modernizmie, wewnątrz ściślejszym znaczeniu postmodernizm oznacza tendencje historyzujące. Termin postmodernizm (czyli po-modernizm) w środku tym ujęciu, prezentowanym m.in. poprzez Charlesa Jencksa (Post-Modern Architecture, 1975), został wprowadzony aż do powszechnego obiegu za pośrednictwem dziennikarzy New York Timesa w środku 1978 niedaleko okazji prezentacji projektu biurowca AT&T projektu Philipa Johnsona.

961;&